Hoewel de resultaten van quizzen door de gebruiker kunnen worden verzonden, zodat deze door de docent kunnen worden bekeken, is het uiteraard niet nodig deze mogelijkheid bij elke toetsing te benutten. Toetsing kan ook simpelweg dienen om de gebruiker de kans te geven voor zichzelf vast te stellen of hij het behandelde begrepen/onthouden heeft. Zo wordt de gebruiker tot aandacht en actie gedwongen. Dit is ook bij live webclasses heel belangrijk, omdat de (vaak onbewuste) fysieke interactie in schoollokaal of collegezaal ontbreekt, die de student bij de les houdt.
Ook kan een cursus 'vertakt' zijn, zodat de gebruiker, afhankelijk van zijn/haar antwoord, een ander onderdeel gepresenteerd krijgt, of wordt teruggevoerd naar het onderdeel dat blijkbaar nog eens bestudeerd moet worden.
Een widget is een stukje software, geschreven in Actionscript, de programmeertaal van Flash zowel als van Captivate. Widgets maken het voor gebruikers van Captivate makkelijk om ingewikkelde functies te gebruiken.
De widget die ik voor polytoon Grieks gebouwd heb is - als alle widgets - voorzien van een invoerpaneeltje, waarop de gebruiker in dit geval simpelweg het juiste antwoord op de vraag (alsmede een eventueel alternatief antwoord) kan geven. En geen gehannes met kopiëren en plakken van Griekse tekst! Andere, commerciële widgets voegen de mogelijkheid toe van bijvoorbeeld drag and drop, of van 'partial scoring'.
Widgets verlichten het leven van de gebruiker die een interessante cursus en interessante toetsing wil aanbieden. Hij/zij hoeft daarvoor waarlijk geen computerfreak of nerd te zijn! En mijn mening is en blijft: ELKE docent en ELKE student zou moeten leren van Captivate en/of andere e-learning software gebruik te maken, of dit nu is voor het vervaardigen van cursussen, het houden van webclasses, of het geven van een presentatie. E-learning is geen toekomstverwachting: it's here! En de software is inmiddels zo 'gebruiksvriendelijk', dat niemand meer met het excuus kan komen dat het teveel tijd en moeite zou kosten de daarvoor nodige vaardigheden te verwerven.
De term 'blended learning' wordt wel gebruikt om aan te geven dat er gebruik gemaakt wordt van diverse onderwijsmiddelen/technieken. Idealiter is er sprake van een combinatie van 'onderwijs op afstand' en face-to-face onderwijs. Het meest gehoorde, maar volstrekt ongefundeerde vooroordeel omtrent e-learning is dat het 'persoonlijk contact' verloren zou gaan. Gepaard met dit vooroordeel gaat de vrees dat docenten (gedeeltelijk) overbodig zouden worden. Eerder het tegendeel is waar. De vraag naar onderwijs wordt alleen maar groter, zij het op voorwaarde dat dit via het internet toegankelijker gemaakt wordt. En de tijd die docenten kunnen winnen met de inzet van e-learning komt beschikbaar voor meer gerichte persoonlijke begeleiding, iets waartoe de overvolle agenda's van docenten op dit moment nauwelijks ruimte bieden.
De mogelijkheden zijn legio: in plaats van een reeks van acht of dertien 'gewone' colleges zou men bijvoorbeeld kunnen kiezen voor één inleidend college, enkele begeleidende en/of motiverende bijeenkomsten, plus enkele webclasses / een online cursus / een wiki (waarin studenten kunnen samenwerken).
"Ja, maar er zijn zoveel uitzonderingen!" Het is een veel gehoorde reactie wanneer er gesproken wordt over het ontwikkelen van leer- en oefenprogramma's voor het onderwijs in de klassieke talen. De onuitgesproken premisse is: een mens weet beter om te gaan met uitzonderingen dan een computer. Niets is minder waar. Ik herinner mij nog de tijd dat schakers riepen dat een computer nóóit van een grootmeester zou kunnen winnen. Ja, daar werden diepzinnige filosofische stukken over geschreven. En nu? Nu weet iedereen dat de tijd niet ver meer is dat een mens nóóit meer van een computer zal kunnen winnen.
Wat betreft die uitzonderingen: hoe meer hoe beter! Een computer doorzoekt een lijst van duizenden uitzonderingen (als er zoveel zouden zijn) voordat u zelfs maar met de ogen hebt kunnen knipperen, laat staan de lijst zelf erbij hebt kunnen pakken.
Ik heb hier het boek van Probert naast me liggen, "A new short guide to the accentuation of ancient Greek". De honderden regeltjes en nog veel talrijker uitzonderingen sméken er gewoon om geprogrammeerd te worden en in een leer- en/of oefenprogramma te worden gebruikt! Natuurlijk, het zou een gigantische klus zijn, maar dan, ah dán.....
Het videoproject Een Digitaal Trivium is op 1 september 2011 van start gegaan. Streven is een drietal lesmodules gereed te hebben voor de aanvang van het zomerreces. Het eerste onderwerp is De Taken van de Redenaar en de drie modules zijn getiteld: Inventio, Dispositio en Elocutio.
Het team bestaat uit:
Mathieu de Bakker (projectleiding/supervisie),
Mac Liems (techniek/coördinatie),
Bob van Gijzel (video/vormgeving),
Gijs Raeven (studentassistent) en
Mirte Liebregts (studentassistent).
Uiteraard is dit maar een onvolledige opzet. Dus geen klachten over de vormgeving he? Wie weet gaat Bob zich daar nog wel over buigen....